vergeten groenten

Mijn opa van moeders kant had vroeger een grote moestuin. Hij kweekte er echt van alles. Zo kan ik me herinneren dat we, als we op zondagmiddag op bezoek kwamen, van mijn oma een schaaltje kregen waar we mee naar de hof gingen om het te vullen met rode bessen recht van de struik. Van oma kregen we er dan nog een flinke schep suiker overheen. Ik zie de struiken nog zo voor me staan. Vlak bij de bessenstruiken stond ook de rabarber. Dat kregen we thuis ook regelmatig te eten.

Sinds een paar maanden koop ik op zaterdagochtend bij een kweker hier in het dorp tomaten. Verser kan haast niet, ik steun een lokale ondernemer en ik ga op de fiets (goed voor het milieu en voor mijn conditie). Gisteren zag ik tussen de dozen met tomaten iets afwijkends liggen. Rabarber; een stukje nostalgie. In geen jaren meer gegeten.

Ik had nog net genoeg contant geld bij me om 1 bosje te kopen, dus vandaag moest ik aan de slag.

Vanmiddag de stelen schoongemaakt en in stukjes gesneden. Opgezet met een heel klein beetje water, wat suiker en wat kardemom. Volgens internet zou het met 10 minuten klaar moeten zijn.

In eerste instantie dacht ik dat dat nooit binnen 10 minuten klaar kon zijn, het was allemaal zo groen.

Maar, inderdaad na een minuut of 5 begon het te veranderen.

En na 10 minuten had ik rabarber compote.

Van vroeger kan ik me nog herinneren dat ik altijd "rare" tanden kreeg van rabarber; ze werden er altijd stroef van. Ben benieuwd of dat nog steeds zo is.

Smakelijk eten.

kant borduren

ik borduur en digitaliseer al sinds het najaar van 1997, maar volgens mij heb ik nog nooit een kantpatroontje geborduurd. Begin december kocht ik een leuk patroontje bij EL dat ik wel voor de kerst kon gebruiken. Gisteren voor het eerst uitgeborduurd (links op de foto) en het smaakt naar meer.

Meteen ook even uitgeprobeerd of ik het zelf ook kan; met een simpel plaatje begonnen (rechts op de foto); een candy cane. Helemaal goed is het nog niet, de witte ondergrond blijft zitten omdat ik de folie niet helemaal uitspoelde. Daar moet nog wat aan worden gewerkt.

Dit is de aangepaste versie.

En de groene hulstblaadjes? Die kwamen goed van pas.

Groetjes,

Marja

omdat het zo leuk is

in vervolg op de vorige post nog een berichtje over werken met vilt. Ik vind het erg leuk.

Onze honden worden al jaren door dezelfde dame getrimd (plukken). Het setje dat we nu hebben (Nina en Sophie) is er niet zo dol op (en dat is zwak uitgedrukt). Daarom vond ik het leuk om de trimster via een speciale kerstwens te bedanken. Ze heeft nl. zelf tekkels en ik had nog een heel leuk borduurpatroon van een tekkel (Embroidery Library). Patroon een beetje aangepast qua kleur en wat tekst weggelaten, kerstbal er omheen getekend en klaar is de kerstboomversiering. 

kerstbal met tekkel

Ook nog een achterkantje gemaakt met tekst en een paar verdwaalde "botjes"

Fijne feestdagen en blijf gezond.

Groetjes,

Marja

Kerstklusjes

ik gebruik al sinds jaar en dag borduurvilt voor bepaalde applicaties of badges. Maar pas een paar weken geleden heb ik het vilt ook ontdekt om mee te kuntselen/handwerken.

Ik had met de hand al de nodige kerstboompjes e.d. gemaakt (heerlijk klusje voor bij de tv)

Kerstversieringen van vilt en gebreid

en vond op internet een plaatje van een kerstsok.

Eerst was het de bedoeling om het net als de boompjes te vullen en helemaal rondom te sluiten, maar toen nam de inspiratie de overhand. Zou het niet leuk zijn als hij gewoon open was aan de bovenkant? En wat extra versierd ? Vervolgens ben ik met de borduursoftware aan de gang gegaan en dit is het eindresultaat. Met de borduurmachine geborduurd en met de hand in elkaar gezet. Ik vind het zelf voor herhaling vatbaar.

Kerstsok voor in de boom

Het sokje is ongeveer 10 cm hoog en er passen best wel een paar kerstzuurstokjes in.

ruimte voor kerstzuurstokjes

Fijne dagen.

Groetjes,

Marja

Gewoon, omdat het kan

De laatste jaren is het machinaal borduurwerk dat uit mijn handen komt in de regel voor klanten. Toen in maart de lock-down inging viel al het werk stil. Meer dan genoeg tijd om weer eens wat voor mezelf te doen. Gewoon omdat het kon.

Een van de eerste dingen was deze schort, bedoelt als opkikkertje voor iemand die herstellende was van COVID-19. Plaatje op internet gezocht en zelf een patroon gemaakt.

Bij Embroidery Library hadden ze in die periode een paar hele leuke nieuwe patronen in de verkoop. Deze werden meteen uitgeprobeerd. 

De lap met de koe erop gaf ik weg aan een kennis, die hem op haar beurt verwerkte in een quilt die ze weer weg ging geven. Omdat ik haar (de koe) zo leuk vond, borduurde ik het nog een keer op een linnen tas die ik cadeau gaf aan mijn kapster (een soort van opkikkertje). De struisvogel werd verwerkt tot kussen.

Een gastenhanddoekje met 3 kittens, cadeautje voor poezenliefhebbers.

Er volgden nog heel wat borduurwerken, De meeste werden verwerkt tot kussenhoezen.

Ze werden weggegeven als verjaardagscadeautje of gewoon om even iemand om te vrolijken. En dan liggen er nu nog een paar losse lappen met o.a. lavendelpatronen waar nog iets van moet worden gemaakt. 

O ja, zou het bijna vergeten: deze te gekke gnomes pasten goed op een schort en werden een verjaardagscadeau voor mijn zus.

Ik heb het vermoeden dat ik de komende maanden nog wel vaker voor mezelf zal borduren, maar dat is zeker geen straf. Het is nooit verkeerd om wat cadeautjes op voorraad te hebben liggen.

Groetjes,

Marja

lekker vies

eindelijk, eindelijk is het dan toch mooi weer geworden. Daarom vanmiddag besloten om met de honden een wat groter rondje te lopen dan anders. Dat betekent een "rondje kanaal". Halverwege kregen we het alle drie toch wel warm. Voor mij was het makkelijk, ik trok mijn jas uit, maar dat gaat voor beide dames helaas niet. Daarom besloot Nina om af te koelen in de dichtstbijzijnde modderpoel.

koelen in een modderpoel

Ik had liever gezien dat ze 5 meter verderop in het schone water van het kanaal was gaan koelen.
Zeker omdat ze amper een week geleden nog in bad is geweest na rollen in de ganzenpoep.

rollen in de ganzenpoep

Maar gelukkig kwamen we onderweg nog een schone sloot tegen, dus tegen de tijd dat we thuis kwamen was madam weer presentabel.

Groetjes,
Marja

Nieuwe hobby

Ik heb altijd geroepen dat haken niets voor mij was.
Ooit, lang geleden, op de lagere school kreeg ik in de 4e, 5e en 6e klas handwerkles van de mevrouw die ook les gaf aan de 4e klas. In mijn herinnering met wisselend succes. We maakten zelf een zakdoekje (ik zie het nog voor me) en we moesten een kat in kruissteek borduren met (vond ik toen) te dikke wol op te fijne borduurstof. Toen mijn moeder 's avonds een keer een stukje voor me had geborduurd mocht ik het de volgende dag van de lerares allemaal weer uithalen.

En we kregen haakles. Er staat me iets bij van tunisch haken. Ik maakte geloof ik licht groene sokjes, waarbij de eerste een stuk kleiner was dan de 2e terwijl ik precies hetzelfde deed.
Ook meen ik me granny squares te herinneren (wist toen natuurlijk nog niet dat het zo heette). Maar ook hier heb ik geen fijne herinneringen aan.
Dat ik uiteindelijk toch zo aan het handwerken ben geslagen is me een raadsel. Aan die eerste jaren heeft het niet gelegen.

Maar afijn, elke keer als ik iemand zag haken dan riep ik dat ik het mooi vond, maar dat het niets voor mij was. Ik kon het wel (de basisbegrippen), maar het deed me niets.

Daar is nu verandering in gekomen. Sterker nog, ik haak op het ogenblik zo'n beetje alles aan elkaar.

Hoe is het zo gekomen? Dat is weer een verhaal op zich.

Ik organiseer sinds het najaar van 2016 in Drunen een handwerkcafé. Tijdens deze bijeenkomsten hebben we een loterij van gekocht materiaal, maar ook van gekregen handwerkspullen.

Afgelopen december kreeg ik een wel heel grote hoeveelheid brei-/haakgaren gedoneerd. 

gekregen brei-/haakgaren

Ik had het natuurlijk allemaal weer weg kunnen geven, met het risico dat het bij andere dames weer achter in de kast zou verdwijnen, liever wilde ik het een echt goede bestemming geven. Ik heb toen voorgesteld om er dekens/spreien van te haken voor een hospice hier in de omgeving. Een oproepje tijdens het handwerkcafé leverde een aantal dames op die enthousiast begonnen te haken.
Enkele dames namen een paar bollen garen mee en haakten blokjes granny squares tot het garen op was.

stand van zaken begin februari

Andere dames waren zo enthousiast dat ze besloten maar meteen een hele deken te maken. Mijn dochter wilde ook haar steentje bijdragen, dus ook zij nam wat bollen garen mee naar Ede en ging aan de slag.

En toen vond ik natuurlijk dat ik niet achter kon blijven. Je kunt slecht al die dames aan het werk zetten en zelf niets doen. Dus met wat instructievideo's van internet ging ik aan de slag. Omdat ik linkshandig ben is het af en toe wat lastig. Uiteindelijk ben ik bij een van de dames langs geweest voor een korte les en toen kon ik ook aan de slag. En ik vind het toch leuk .......

"Mijn" eerste deken is inmiddels af. Hier zitten ook de blokjes die mijn dochter haakte in verwerkt.

1e deken

De andere dames hebben niet stil gezeten. We hebben al 6 dekens klaar en als ik het goed heb, zijn er nog minstens 4 in de maak. We hebben nl. van nog wat mensen garen gekregen. Voorlopig kunnen we vooruit. Binnenkort maken we een afspraak met de hospice om de dekens af te geven.

Dat zo iets simpels zoveel voldoening kan geven.

Groetjes,
Marja

Net op tijd

een paar maanden geleden liet ik mijn man een foto van internet zien van een quilthuisje met de vraag of hij zoiets kon maken. Het antwoord was "alles kan, dagje werk". Uiteindelijk duurde het iets langer: o.a. omdat de voorbeeld versie niet was gelakt en ons exemplaar werd keurig een paar keer gelakt.  Toen het huisje klaar was, moest het eerste mini-quiltje ( +/- 20 x 20 cm) nog worden gemaakt. Het begin had ik al, een restje van een ander project waar ik nog wel een keertje over zal vertellen. De afgelopen dagen is er hard aan gewerkt en 22 december aan het eind van de middag was het klaar.
Een kerstengeltje omgeven door sterren.

Kerstengeltje met sterren

Ze hangt nu te pronken in het quilthuisje.

Quilthuisje

Het is de bedoeling dat er nog heel veel mini-quiltjes volgen. Per seizoen/periode/gebeurtenis een andere.

Fijne kerstdagen.

Groetjes,
Marja

kerst en gnomes

als ik patronen borduur met de borduurmachine, dan zijn dat meestal zelfgemaakte patronen.
De enkele keer dat ik patronen koop, dan is dat bij Embroidery Library.
Eind oktober heb ik mezelf een paar patroontjes cadeau gedaan en vandaag was er gelegenheid om er één uit te proberen op een gastenhanddoekje.

Gastenhanddoekje

Patroon M2638, Christmas Gnomes Trio,  46295 steken.

Leuk hè.

Groetjes,
Marja

top dag

deze dagen is het Textiel Plus Festival in de Brabanthallen in Den Bosch. Vorige jaar was dat ook het geval, maar toen had ik eigenlijk geen tijd. Omdat ik per se een nieuwe vingerhoed nodig had, ben ik toen in pakweg een uur tijd door de hal heen gehold om gauw weer naar huis te gaan.
Dit jaar had ik het anders gepland.

Een dagje Den Bosch begint bij mij idealiter met een lekkere Mellow Morning bij DE. Ik probeer altijd met de bus te gaan en vanaf het station is het maar een paar minuten lopen. Zo ook vandaag.

Goed begin is het halve werk

Daarna ben ik op mijn gemak naar de Brabant Hallen gewandeld (moest halverwege nog even een boodschap doen, dus dat combineerde mooi).

Het was een mooie beurs, gezellig druk. Echt op mijn gemak rondgeslenterd, bekenden ontmoet, een mooie "show & tell" bijgewoond en natuurlijk ook nog wat gekocht. Er stond dit jaar weliswaar niets op mijn boodschappenlijst, maar ze waren zo leuk die rolletjes.

mooie rolletjes

O ja, ook nog veel mooie kerststofjes gescoord voor de kerstworkshop die ik op 10 december geef. Voor meer informatie hierover klik HIER

Heel veel kerst

Ik was al op weg naar huis en liep richting garderobe doen ik bij de infobalie een pan/ketel zag staan met daarbij een brief dat je er iets uit mocht hengelen en bij een bepaalde stand kon gaan kijken of je prijs had. Nieuwsgierig geworden pakte ik er iets uit, gewoon om te kijken wat het was.
Het bleek een sleutelhanger met een visje van wolvilt te zijn. Voordat ik echt begreep wat de bedoeling was zei de mevrouw bij de balie dat ik zeker even bij de bewuste stand (ik geloof 93) moest langslopen, want ik zou zomaar een prijs kunnen hebben gewonnen.
Dus ik weer terug de hal in.

sleutelhanger

Het visje kreeg inderdaad een staartje. Mocht ik toch zomaar van de mevrouw een hele mooie wolvilten sjaal (uit Nepal) uitkiezen. Ben er heel blij mee.

Mooie sjaal

Een leuke dag met een super einde.

Voor wie de komende dagen nog naar Den Bosch gaat: veel plezier.

Groetjes,
Marja

van alles wat en een opgewonden standje

Elke ochtend (en middag) wandel ik met onze 2 Jack's een rondje van pakweg 2,5 km. Dan kom je van alles tegen en maak je regelmatig wat mee.
Op 9 september was de wereld in nevelen gehuld, wat mooie foto's opleverde

En op 20 september spotte ik de - voor mij - eerste vliegenzwam van het seizoen. Het wordt toch echt herfst.

Maar gisteren spande toch wel de kroon.

Toen vonden we dit opgewonden standje op ons pad. Een rivierkreeftje. Hij was ons redelijk vijandig gezind. Omdat hij ergens zat waar veel mensen (en honden) langskomen, wilden we hem hier niet laten zitten. Na nogal wat gehannes (hij verzette zich flink) lukte het om hem in de sloot te zetten.
Bij thuiskomst realiseerde ik me dat ik in het verleden eens iets had gelezen over overlast van kreeftjes. Even zoeken op internet leverde op dat het een Amerikaanse rivierkreeft was en dat we hem waarschijnlijk beter in de pan hadden kunnen stoppen gezien de schade die ze hier aan de natuur veroorzaken. Bij onze volgende ontmoeting zou het zomaar alsnog kunnen gebeuren.

Groetjes,
Marja

Allemaal beestjes

vorige jaar kreeg ik van mijn moeder een zakje zaad van de zonnehoed = Echinacea (kreeg ze ergens bij cadeau). Ik had me er niet verder in verdiept en dacht dat het een eenjarig plantje was. De zaadjes werden plantjes die ik enthousiast door de heel tuin heen uitzette. Helaas, de plantjes werden nog wel wat groter, maar verder deden ze niets en in het najaar stierven ze af. 
Tot mijn verbazing kwamen er die voorjaar door de hele tuin heen ineens allemaal plantjes boven de grond. De zonnehoed blijkt een vaste plant te zijn.
Ik heb toen alle plantjes verzameld en op 2 plaatsen in de tuin gegroepeerd. O.a. in de voortuin. Daar staat nu een hele bos zonnehoed te bloeien. De hitte van vorige week heeft wel voor wat schade gezorgd, maar daar hebben de hommels, vlinders, bijen en de rest geen last van.  Hoeveel beestjes tellen jullie ?

hoeveel beestjes tellen jullie ?

Groetjes,
Marja

niet midden in bed

onze honden liggen natuurlijk niet echt midden in bed, al zou je het soms wel denken.
Midden op tafel, dat weer wel.

Het kussen lag buiten om weggegooid te worden en op enig moment zag Sophie haar kans. Nina begrijpt het zo te zien niet helemaal.

Groetjes,
Marja

Tussendoortje

de laatste maanden ontbrak me de lust om te quilten een beetje. Maar onlangs kwam daar verandering.

Onze familie is al jaren lid van watersportvereniging de Bergse Maas. In de loop van die jaren hebben we binnen de vereniging feesten/evenementen gehad. Bij die gelegenheden was het goed gebruik om katoenen tasjes met opdruk uit te delen aan de leden. Veel leden hebben deze tasjes gespaard / bewaard. Begin van het jaar kreeg ik een stapel bewaarde tasjes van een van onze oudere leden. Aangezien ik zelf al een verzameling heb liggen en dubbele bewaren weinig zin heeft, bedacht ik dat ik er wel iets van kon maken.
Een herinneringsquilt.

Eerst heb ik alle tasjes gewassen. Dat leverde nog een probleem op, want een van de gele tasjes liep uit, wat er voor zorgde dat alle ecru tasjes vies geel werden. Dus moest alles nog een keer behandeld met ontkleurder.

Daarna kon alles in "hapklare"stukken worden geknipt. Ik heb voor de quilt-as-you-go methode gekozen. Elk tasje was een blok. Op internet heb ik gezocht naar quilt-sjablonen. Hier heb ik in mijn borduursoftware borduurpatronen van gemaakt. Vervolgens elk blok met vulling en achterkantstof ingespannen en geborduurd met de borduurmachine.

Al weer even geleden had ik een klos transparant borduurgaren gekocht. Dit was een mooie gelegenheid om het uit te proberen.

gequilt met transparant garen

Langzaam aan groeide de stapel blokken.

stapel blokken

Vervolgens blok voor blok aan elkaar zetten.

De achterkant met de hand gesloten.

ook een paar maritieme afbeeldingen gebruikt om te quilten

Als extraatje op de hoekpunten nog wat geborduurd/gequilt:

En dan is dit het eindresultaat.

het blok rechts boven is van 2002 (Heusden-Woudrichem).
Dat jaar is er inkt gebruikt die pas tevoorschijn komt in het zonlicht.

Nog even een label met wat kleine persoonlijk details en klaar is Marja

Groetjes,
Marja

Bakken vraagt geduld

Mijn moeder vond dat ik hoog nodig weer eens wat moest schrijven, dus dat doen we dan.

Een poosje geleden kwam ik in het bezit van het boek Brood (op ontdekkingsreis met Robèrt van Beckhoven). Een boek boordevol met, jawel, recepten om brood te bakken. 

Ergens half januari bedacht ik dat ik de volgende dag wel eens het recept voor de Brioche kon proberen, dus even bij de ingrediënten gekeken of ik nog wat mee moest brengen uit de winkel. Bloem, zout, suiker eieren, boter, allemaal in huis. Maar desem? Nee. Even verder lezen waar dat te koop zou kunnen zijn..... Verrassing, je moet het zelf maken (inmiddels weet ik dat het ook in gedroogde vorm te koop is in zakjes). Oké, dan gaan we desem maken volgens de instructies in het boek. Eerst ingrediënt: fruitwater! Waar haal ik fruitwater ? Dat moet je dus ook zelf maken. 

Op 25 januari ben ik begonnen met het fruitwater en op 30 januari was dat zo ver dat het te gebruiken was om de desem mee te beginnen. Desem is niet zomaar 1, 2, 3 klaar, dat moet je een aantal dagen laten staan en "voeden". 

fruitwater na 4 dagen, 1e dag van desem en dag 4 van desem

Brioche brood is niet echt moeilijk om te maken (zeggen ze), het kost wel tijd omdat het een nacht moet rijzen.
Dinsdagavond 5 februari was het dan zover, ik ging beginnen met de brioche. Nu heb ik wel een keukenmachine, maar dat is eigenlijk geen kneedmachine. Of het hier aan heeft gelegen weet ik niet zeker, maar mijn deeg was en bleef een grote plakzooi. Volgens het boek is dat ook wel enigszins de bedoeling, maar ik kon er echt niets mee. Nog geprobeerd om het met de hand te kneden, maar ik kreeg maar een gedeelte van het deeg uit de mengkom, vervolgens bleef er nog een flink deel aan mijn handen zitten, dus toen ik aan de laatste stap toe was (bijmengen van de boter) durfde ik dat niet meer aan. De verhoudingen zouden absoluut niet meer kloppen, zonde van de boter. Dus het deeg wat ik nog over had belandde in de vuilnisbak. Wat restte was een flinke afwas.

Woensdagavond was het tijd voor poging 2. Min of meer ouderwets het deeg in een grote mengkom gedaan en gemengd met de elektrische mixer met deeghaken (en i.p.v. 3 grote eieren 2,5 grote eieren). Deze keer een deeg dat veel beter te hanteren was. 

voor en na het rijzen

Het eindresultaat mocht een hele nacht in een afgesloten kom rijzen in de koelkast.

En vanochtend (7 februari) was het dan eindelijk zo ver, ik kon mijn brioche bakken.
Ook vanochtend moest het nog even narijzen, maar met de lunch stond de brioche op tafel

Eindelijk een Brioche

Het was de moeite waard.

Groetjes,
Marja

daar zijn ze weer

elk najaar kijk ik er weer naar uit; de vliegenzwammen oftewel de rood-met-witte-stippen paddenstoelen. Het verbaast me steeds hoe snel ze groeien.
Gisterochtend was daar zomaar ineens de eerste. Vanochtend zag hij al heel anders uit.

PS: weer een dag later

Groetjes,
Marja

planten en beestjes

op 5 februari schreef ik dat we de Camelia hadden ingepakt i.v.m. de vorst. Uiteindelijk hebben we hem 2 keer ruim een week ingepakt gehad met een zeil van 4 x 6 meter. Op enig moment was het nog even de vraag of het nog een derde keer moest gebeuren, maar het viel mee met de vorst en de plant kwam er goed doorheen.
En als ik nu naar buiten kijk, dan zie ik een prachtige Camelia. Zo mooi heeft hij sinds hij er staat (pakweg 10 jaar) nog niet gebloeid.

Camelia in bloei

Na de bloei moet de plant nodig teruggesnoeid, dus volgend jaar zal hij niet veel doen, maar nu is het nog even genieten.

Dan nog even iets heel anders; vanmiddag ging ik mijn gebruikelijke rondje met de honden. Zie ik ineens iets raars langs het pad "liggen". Bij nader onderzoek bleek het een schildpad te zijn.

Schildpad in het wild

Een eindje voor me liepen 2 dames en gezamenlijk hebben we overlegd wat we het beste konden doen. Een van hen belde de dierenambulance en via via kreeg ze het adres van een opvangadres hier in de omgeving.
In eerste instantie dachten we dat hij net was "gedumpt", maar gezien de toestand van zijn schild (opgedroogde modder) vraag ik me achteraf af of hij zijn winterslaap niet ook al in het wild heeft doorgebracht. Hij wordt nu in ieder geval naar een goed adres gebracht.

Groetjes,
Marja