het "nare" van bloggen

Weten jullie wat het nare van bloggen is ? Als je begint te lezen op een blog, dan zie je vanzelf allerlei andere bloggen langs komen, waar je dan weer nieuwsgierig naar wordt, waar je dus ook weer gaat lezen. Voor je het weet ben je tijden aan het lezen.
Zo kwam ik via via op het blog van Grit terecht, waar ik weer een link tegen kwam naar het blog van Sonja.
Vervolgens blijkt dan dat Sonja quiltstoffen verkoopt. Stofjes die ik wel interessant vond en voor je het weet heb je 9 verschillende stoffen uitgekozen en besteld. Ik moest wel even geduld hebben. Het moest uit Duitsland komen. Het was een week onderweg, maar vandaag kwam het binnen. Sonja had al geschreven dat de stofjes mooi bij elkaar pasten, maar vanochtend kon ik dat pas in het echt zien.
Ze had gelijk; ik ben helemaal blij.

Do you know what the problem is with blogging? When you start reading a blog, you also get to read about other blogs. Out of curiosity you also want to read these other blogs and before you know it, you spend hours on reading.
This is how I found the blog of Grit, where I came across the link to the blog of Sonja.
It turned out that Sonja is selling quilt fabrics. Fabrics that looked very interesting to me and in a wink of an eye I had chosen/ordered 9 fabrics. I had to be patient. The fabrics had to come from Germany. It took a week, but this morning they arrived. Sonja already wrote to me that the fabrics looked great together, but this morning I could see it with my own eyes. She was right and I'am happy.

Stof, gekocht bij Sonja

de oogst

Je wilt waarschijnlijk niet weten hoeveel stof ik in de loop van de jaren heb verzameld (heel veel), maar dit is gewone stof, geen quiltkatoen. Omdat ik nog niet zo heel erg lang quilt, heb ik daar nog niet zo veel van.

Maar ..... ik heb me voorgenomen om mijn bloementuin alleen maar van quiltkatoen te maken en dan ook nog in wat fellere kleuren. Uit de bestaande voorraad heb ik aardig wat kunnen gebruiken, maar ik was nu toe aan nieuwe kleurtjes/motiefjes.
Het was vanochtend tijd voor een bezoekje aan The Windmill (Sprang-Capelle). Margriet heeft 2 grote houten bakken vol met lapjes van 25 x 25 cm. Als ik een klein beetje smokkel met de naadtoeslag, dan gaat dit net. Dit was de oogst:

Ik kan voorlopig weer vooruit.