vergeten groenten

Mijn opa van moeders kant had vroeger een grote moestuin. Hij kweekte er echt van alles. Zo kan ik me herinneren dat we, als we op zondagmiddag op bezoek kwamen, van mijn oma een schaaltje kregen waar we mee naar de hof gingen om het te vullen met rode bessen recht van de struik. Van oma kregen we er dan nog een flinke schep suiker overheen. Ik zie de struiken nog zo voor me staan. Vlak bij de bessenstruiken stond ook de rabarber. Dat kregen we thuis ook regelmatig te eten.

Sinds een paar maanden koop ik op zaterdagochtend bij een kweker hier in het dorp tomaten. Verser kan haast niet, ik steun een lokale ondernemer en ik ga op de fiets (goed voor het milieu en voor mijn conditie). Gisteren zag ik tussen de dozen met tomaten iets afwijkends liggen. Rabarber; een stukje nostalgie. In geen jaren meer gegeten.

Ik had nog net genoeg contant geld bij me om 1 bosje te kopen, dus vandaag moest ik aan de slag.

Vanmiddag de stelen schoongemaakt en in stukjes gesneden. Opgezet met een heel klein beetje water, wat suiker en wat kardemom. Volgens internet zou het met 10 minuten klaar moeten zijn.

In eerste instantie dacht ik dat dat nooit binnen 10 minuten klaar kon zijn, het was allemaal zo groen.

Maar, inderdaad na een minuut of 5 begon het te veranderen.

En na 10 minuten had ik rabarber compote.

Van vroeger kan ik me nog herinneren dat ik altijd "rare" tanden kreeg van rabarber; ze werden er altijd stroef van. Ben benieuwd of dat nog steeds zo is.

Smakelijk eten.

Bakken vraagt geduld

Mijn moeder vond dat ik hoog nodig weer eens wat moest schrijven, dus dat doen we dan.

Een poosje geleden kwam ik in het bezit van het boek Brood (op ontdekkingsreis met Robèrt van Beckhoven). Een boek boordevol met, jawel, recepten om brood te bakken. 

Ergens half januari bedacht ik dat ik de volgende dag wel eens het recept voor de Brioche kon proberen, dus even bij de ingrediënten gekeken of ik nog wat mee moest brengen uit de winkel. Bloem, zout, suiker eieren, boter, allemaal in huis. Maar desem? Nee. Even verder lezen waar dat te koop zou kunnen zijn..... Verrassing, je moet het zelf maken (inmiddels weet ik dat het ook in gedroogde vorm te koop is in zakjes). Oké, dan gaan we desem maken volgens de instructies in het boek. Eerst ingrediënt: fruitwater! Waar haal ik fruitwater ? Dat moet je dus ook zelf maken. 

Op 25 januari ben ik begonnen met het fruitwater en op 30 januari was dat zo ver dat het te gebruiken was om de desem mee te beginnen. Desem is niet zomaar 1, 2, 3 klaar, dat moet je een aantal dagen laten staan en "voeden". 

fruitwater na 4 dagen, 1e dag van desem en dag 4 van desem

Brioche brood is niet echt moeilijk om te maken (zeggen ze), het kost wel tijd omdat het een nacht moet rijzen.
Dinsdagavond 5 februari was het dan zover, ik ging beginnen met de brioche. Nu heb ik wel een keukenmachine, maar dat is eigenlijk geen kneedmachine. Of het hier aan heeft gelegen weet ik niet zeker, maar mijn deeg was en bleef een grote plakzooi. Volgens het boek is dat ook wel enigszins de bedoeling, maar ik kon er echt niets mee. Nog geprobeerd om het met de hand te kneden, maar ik kreeg maar een gedeelte van het deeg uit de mengkom, vervolgens bleef er nog een flink deel aan mijn handen zitten, dus toen ik aan de laatste stap toe was (bijmengen van de boter) durfde ik dat niet meer aan. De verhoudingen zouden absoluut niet meer kloppen, zonde van de boter. Dus het deeg wat ik nog over had belandde in de vuilnisbak. Wat restte was een flinke afwas.

Woensdagavond was het tijd voor poging 2. Min of meer ouderwets het deeg in een grote mengkom gedaan en gemengd met de elektrische mixer met deeghaken (en i.p.v. 3 grote eieren 2,5 grote eieren). Deze keer een deeg dat veel beter te hanteren was. 

voor en na het rijzen

Het eindresultaat mocht een hele nacht in een afgesloten kom rijzen in de koelkast.

En vanochtend (7 februari) was het dan eindelijk zo ver, ik kon mijn brioche bakken.
Ook vanochtend moest het nog even narijzen, maar met de lunch stond de brioche op tafel

Eindelijk een Brioche

Het was de moeite waard.

Groetjes,
Marja

Experiment

vandaag aan het experimenteren.
Wilde bosperziken vind ik veel lekkerder dan gewone perziken.
Op het moment zijn er nog volop bosperziken te koop en daar wilde ik wat mee doen. Gewoon inmaken met water en suiker vond ik te gemakkelijk en gewoon. Wat recepten van internet gecombineerd en toen kwam ik uit op een siroop van water, suiker, kruidnagel, kaneelstokje, citroenschil en - sap en verse gember.

Ik had uiteindelijk 1,5 kg schoongemaakte bosperziken, maar toen alles in de potjes zat, had ik nog siroop over. Zonde (en te lekker) om weg te gooien. In de koelkast stond nog een stuk cantaloupe meloen en een doosje aardbeien. Samen met nog een paar verdwaalde bosperziken goed voor nog 2 volle potjes.

Even een paar weken laten staan en dan proeven. Ik ben benieuwd.

Groetjes,
Marja

nieuwe voorraad

Een jaar of anderhalf geleden kocht ik op een fancy fair een pot zelf-ingemaakte courgette. De opbrengst ging naar een goed doel en ik dacht "laat ik eens wat proberen".

De zoet/zure courgette viel goed in de smaak o.a. als bijgerecht. Met een op internet gevonden recept ben ik aan de slag gegaan en sindsdien maak ik om de paar maanden nieuwe voorraad. Als de courgettes gunstig geprijsd zijn natuurlijk, want voor 1 potje doe je niet al dat werk. Ik maak meteen voor pakweg 8 potjes zoet/zuur.

Het begint met heel veel snijwerk. Vervolgens is het wachten geblazen. De stukjes courgette (en ui) moeten nl. met een flinke hoeveelheid zout een tijdje "staan".

Dan goed spoelen (de eerste keer had ik te weinig gespoeld en dat was goed te proeven).

Daarna gaat alles in een grote pan (met azijn, suiker, kurkuma, mosterdzaad en dille), een paar minuten koken......

 en dan kunnen de potjes al worden afgevuld.

Met de borduurmachine nog even een leuk doekje voor om de deksel maken en voilà een smakelijk cadeautje om weg te geven. Je moet wel even geduld hebben. De zoet/zure courgette is pas na een paar weken goed op smaak.

Groetjes,
Marja

Alvast

Alvast allemaal een gezellige koningsdag toegewenst.

gezellige koningsdag

zoet/zuur

Jaren geleden heb ik een recept uit de krant geknipt en sindsdien maak ik het in principe elk najaar een keer: appelchutney. Vanochtend was het weer zo ver.

alle Ingrediënten bij elkaar

Ik maak altijd een grote pan vol en begin een paar maanden van te voren al potjes te sparen.

mooie potjes gespaard

Na het nodige snij-, hak- en roerwerk, moet het een tijdje sudderen. De koopplaat was - echt waar - schoon toen ik begon.

het ruikt heerlijk

Na ongeveer een half uur kan het overgeschept in de potjes, wat bij mij nooit zonder knoeien gaat. Potjes even op z'n kop, zodat de deksels vacuüm kunnen trekken.

een afkoelen

Tenslotte nog even stickertjes schrijven/plakken en dan kunnen de potjes chutney voorlopig de kast in. Volgens het recept is de chutney nl. pas over een maand op 3 op z'n lekkerst. Maar waarom heeft dat ene potje (rechts achter) geen stickertje ? Die deksel was niet vacuüm getrokken, dus daar beginnen we nu al aan. Want uit ervaring weet ik dat de chutney nu ook al prima smaakt.

appelchutney, smakelijk eten

mmmmh, lekker

Ik mag graag bakken en sinds ik vorige jaar (van Ingrid) een heel leuk boekje met recepten voor Cupcakes kreeg, ben ik helemaal in de ban van cupcakes bakken. Ik heb er al heel wat geprobeerd.
De bananencupcakes (zonder de walnoten) zijn altijd zo op. En de vanille cupcakes met jam; lekker!

Ik heb aangeboden voor een feestje komend weekend chocolade cupcakes te bakken. Laten er nu 3 recepten voor chocolade cupcakes in het boekje staan. Die moesten natuurlijk eerst getest. Vorige week het eerste recept (met chocolade poeder) gebakken. Die waren lekker, maar zou het nog beter kunnen ?

Vanochtend het tweede recept (met gesmolten chocolade) geprobeerd. Ze komen net uit de oven en ruiken heerlijk. Ik kan bijna niet wachten tot ze zijn afgekoeld.

chocolade cupcakes

Zou het nodig zijn om het derde recept ook nog uit te proberen ?? Op zich geen straf natuurlijk.