3 weken

afgelopen zondag was het al weer 3 weken geleden dat we onze nieuwe pup bij de fokker hebben opgehaald. Tijd om haar even voor te stellen.

Half maart lag ze nog lekker tussen haar 7 broertjes en zusjes in Poortvliet.

Gezellig samen

Op zondag 9 april hebben we haar opgehaald: Sophie (op haar stamboompapieren staat Damaris Merza). Tijdens de autorit naar huis was ze heel rustig. Thuis in Drunen wachtte Nina op haar. De kennismaking ging super.

Kennismaken

 Sophie is een schattig hondje, maar wel een waar pit in zit.

stoere hond

De afgelopen weken stonden weer in het teken van vooral veel uitlaten en "ongelukjes" opruimen. Alles bij elkaar is het tot nu toe meegevallen. Dat is het plezierige van een tweede hond. De oudere hond "helpt" in feite mee met het opvoeden. Al was met maar omdat er een maatje is dat de pup bezig houdt.

En dan blijkt maar weer dat alle honden het zelfde zijn. Puck en Tess ontdekten het, Nina ook en nu Sophie: de inhoud van de vaatwasser is reuze interessant.

lekker .....

Eigenlijk al vanaf het begin worden mand en kussen door de dames gedeeld. Nu hopen dat het zo blijft.

Nog even een link naar een filmpje van Sohie

O ja, zou het bijna vergeten. Beide dames zijn (heel in de verte) nog familie van onze 2 vorige Jack's Puck en Tess. Hun vader AU CH Rosetta/JR Rookee zit ook bij Nina en Sophie nog in de stamboom.

Groetjes,
Marja

1 + 1 = 2.675

het sommetje klopt echt hoor, maar misschien moet ik het even uitleggen.

Ondanks de problemen met mijn oog heb ik de laatste maanden toch kans gezien om aan mijn hexagonnen-top te werken. De top wordt in 3 stukken van 104 bloemen gemaakt. Ruim 2 jaar geleden, op 15-02-2015 (wat vliegt de tijd) had ik het eerste deel in elkaar zitten.
Op 16-02-2017 had ik bij deel 2 dan toch eindelijke het laatste stukje op z'n plaats zitten.

Hexagonnen deel 2

Daarna meteen door om de 2 delen aan elkaar te zetten.

 Beetje bij beetje

 werden de delen aan elkaar gezet.

Gelukkig had ik gezelschap. Nina vond dat ze er bij moest zijn.

Nina houdt me gezelschap

Het hielp niet mee dat ik nog een keer aan mijn oog geopereerd moest worden, wat niet helemaal soepel verliep, door complicaties achteraf, waardoor mijn zicht in dat oog zelfs terug ging naar 20 %.
Gelukkig gaat het weer de goede kant op en kan ik hier het eindresultaat laten zien van 2 jaar steekjes maken.

deel 1 en 2 aan elkaar: 2.675 hexagonnen

Met deel 3 was ik ook al bezig, hopelijk gaat dit wat sneller. Alhoewel ..... het heeft geen haast.

Groetjes,
Marja

Hulpmiddelen

mijn vorige blog is al weer van begin november en ik schreef toen dat ik wat tegenslag had met mijn oog. Sindsdien heb ik nog wat meer tegenspoed gehad en met het zicht wil het nog niet helemaal vlotten (links 55 % en rechts 30 %).

Om toch wat te kunnen lezen hadden we al vrij snel een loep aangeschaft. In de supermarkt lijk ik net een soort Sherlock Holmes, mijn loep gaat overal mee naar toe.

krant lezen

Je kunt niet eeuwig duimen blijven draaien, dus ik ben in de loop van december weer aan het werk gegaan (machinaal borduren). Weliswaar op halve kracht, maar het lukt. O.a. dankzij mijn daylight loeplamp, die we zo hebben geïnstalleerd dat ik hem voor de borduurmachine kan draaien wanneer het nodig is.

draad door het oog van de naald

Van mijn schoonzus kreeg ik een vergrootglas te leen dat ik op mijn bril kan bevestigen, ook heel handig.

Maar het meest in mijn nopjes ben ik geloof ik toch met de loeplamp van de oma van mijn man. Oma was een enthousiast handwerkster (o.a. borduren en frivolité), we hebben diverse werkstukken van haar hand in huis.

Ze is in 1992 overleden, maar haar loeplamp bleek nog in de familie te zijn, Al vrij kort naar mijn eerste oogoperatie is hij via Turnhout en Waalwijk in Drunen terecht gekomen. In eerste instantie gebruikte ik hem bij de naaimachine, maar na ruim 2 maanden niet te hebben gepatcht of gequild heeft hij een andere bestemming gekregen.

loeplamp van oma

Ik kan eindelijk weer verder met mijn hexagonnen quilt.

Groetjes,
Marja

bezigheidstherapie

op het moment komt er niets van patchen of quilten tot mijn grote spijt.
Afgelopen maandag ben ik in het Radboud ziekenhuis met spoed aan een netvliesloslating geopereerd. Ik heb op het moment gas in mijn oog en moet rustig aan doen. Omdat ik met mijn andere oog minder goed zie door 2 eerdere netvliesloslatingen lukt lezen alleen met een loep/vergrootglas en patchen en quilten lukt al helemaal niet. Om toch wat om handen te hebben, ben ik voor het eerst in hele lange tijd aan het breien geslagen. Niets ingewikkelds; gewoon 1 recht, 1 averecht, met wat goedkope bolletjes garen die ik nog had liggen, maar ik heb wat te doen en eigenlijk is het ook wel weer leuk om te breien, het "smaakt" naar meer. 

Komende week staat regiodag van het quiltersgilde in Oisterwijk op de agenda. Ik kan gelukkig met iemand mee rijden, dus ik kan gewoon gaan, de workshop zal niet lukken vrees ik, maar ik neem gewoon mijn breiwerkje mee.

Groetjes,
Marja

ps: met het schrijven van dit berichtje ben ik geloof ik 3 x zo lang bezig als normaal.

herfst

even een kort berichtje, omdat het nu buiten zo mooi is en er zo veel te zien is.

Als ik met de hond ga wandelen in het natuurgebied achter ons huis dan breek je op het moment bij wijze van spreken je nek over de paddenstoelen. Dit stelletje ben ik de afgelopen dagen 3 x gepasseerd op verschillende tijdstippen. Eens kijken of ik er een mooie serie foto's van kan maken.

Groetjes,
Marja

naar Maastricht

toen de OEQC nog in Veldhoven werden gehouden, heb ik de tentoonstelling regelmatig bezocht, maar de verhuizing naar Maastricht maakte het voor mij eigenlijk allemaal wat minder interessant. Met de auto heen gaat nog wel, maar na een dag slenteren en veel indrukken opdoen ook nog eens zo'n lange rit naar huis, dat vond ik echt te veel en met de trein leek het me een wel erg lange reis.

Afgelopen vrijdag hebben Jeannette en ik toch maar de stoute schoenen aangetrokken en we zijn 's morgens om 09.07 in Den Bosch op de trein gestapt richting Maastricht. In Sittard overgestapt op het boemeltje voor een kort ritje door een prachtige omgeving en tegen 11 uur stonden we op station Randwyck, op een steenworp afstand van het MECC.

Eenmaal binnen kostte het even wat tijd om ons te oriënteren; er was zo veel te zien, verdeeld over meerdere verdiepingen.

We hebben op ons gemak al het moois bekeken, links en rechts een praatje gemaakt en natuurlijk een stukje Limburgse vlaai genuttigd.

De quilts waar ik uiteindelijk het meest van onder de indruk was, waren de quilts van Sylvia Kaptein. Er was een gastcollectie van haar te zien.

Sylvia Kaptein met quilt

Hier wordt Sylvia door Jeannette op de foto gezet met een van haar kunstwerken. Het middenstuk van de quilt is geborduurd.

Natuurlijk konden we niet om de winkels heen, maar .... ik heb me ingehouden. Uiteindelijk heb ik een vingerhoed gekocht, die inmiddels een goede koop is gebleken en een paar stempels. Eigenlijk hebben ze te maken met een volgend project en daar mag ik van mezelf pas aan beginnen als mijn sampler klaar is, maar "beter mee verlegen, dan om verlegen" toch ....

Stempels en een vingerhoed

Tegen zes uur (net voor sluitingsstijd) kwamen we tot de conclusie dat we alles toch wel hadden gezien en zijn we richting station Randwyck gelopen. In Maastricht zelf aangekomen besloten we om daar maar een hapje te eten. Een vriendelijke meneer op het station verwees ons naar een restaurant tegenover het station waar we heerlijk Koreaans hebben gegeten

Bibimbap Beef

Aan het toetje was niets Koreaans aan

Cheescake

Uiteindelijk stonden we om 21.00 uur weer op het station in Den Bosch, moe, maar heel voldaan. Het was een gezellige dag.

Groetjes,
Marja

labels

van een vriendin kreeg ik een poosje geleden het verzoek of ik voor haar met mijn borduurmachine een paar labels voor 2 quilts van haar kon maken (1 al af en 1 onder handen).

Er moest eerst even worden overlegd over de afmetingen van de labels, want de maten van de tekeningen die ze me gaf waren te klein om een mooi borduurwerk van te maken. Vaak hebben mensen niet in de gaten dat je met borduren niet zo klein kunt gaan als met bijv. bedrukken.

Beide plaatjes waren ieder op hun eigen manier een uitdaging. Bij de hartjes was het de vraag "wat doe ik met het gras, krijg ik de handjes mooi en lukken de bloemetjes in de handjes"? De bloemetjes moest ik uiteindelijk weglaten, dat werd echt te klein, maar de rest van het plaatje is goed gelukt.

label voor kinderquilt

Ook bij de boom waren de handjes een uitdaging, maar ook hier "opdracht geslaagd" al zeg ik het zelf.

label quilt volwassene

Maar wat nog belangrijker was, Ingrid was ook heel blij met het eindresultaat.

Groetjes,
Marja